Aktualności

Baza wiedzy

Wytyczne do planowania, projektowania dróg rowerowych w Łodzi

zdit25 czerwca 2009 roku prezydent Miasta Łodzi podpisał zarządzenie w sprawie wprowadzenia Wytycznych do planowania, projektowania i utrzymania dróg rowerowych w Łodzi.

Czytaj więcej: Wytyczne do planowania, projektowania dróg rowerowych w Łodzi

Warunki techniczne dróg rowerowych

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU I GOSPODARKI MORSKIEJ z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. (Dz. U. z dnia 14 maja 1999 r.)

Informacja na wikipedia.pl (kliknij)

Rozdział 9 Ścieżki rowerowe

§ 46. 

  1. Usytuowanie ścieżki rowerowej względem jezdni powinno zapewnić bezpieczeństwo ruchu.
  2. Odległość ścieżki rowerowej od krawędzi jezdni oraz jej usytuowanie powinny odpowiadać wymaganiom określonym w § 43 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 3.
  3. Przy przebudowie lub remoncie drogi klasy G i dróg niższych klas dopuszcza się wyznaczenie przy prawej krawędzi jezdni pasa dla rowerów o szerokości nie mniejszej niż 1,5 m. Pas dla rowerów powinien być oddzielony od sąsiedniego pasa ruchu znakami poziomymi.

§ 47.

  1. Szerokość ścieżki rowerowej powinna wynosić nie mniej niż:
      1)   1,5 m - gdy jest ona jednokierunkowa,
      2)   2,0 m - gdy jest ona dwukierunkowa,
      3)   2,5 m - gdy ze ścieżki jednokierunkowej mogą korzystać piesi.
  2. Szerokość ścieżki rowerowej należy ustalać indywidualnie, jeżeli oprócz prowadzenia ruchu rowerowego pełni ona inne funkcje.

§ 48.

  1. Pochylenie podłużne ścieżki rowerowej nie powinno przekraczać 5%. W wyjątkowych wypadkach dopuszcza się większe pochylenia, lecz nie większe niż 15%. Wysokość progów i uskoków na ścieżce rowerowej nie powinna przekraczać 1 cm.
  2. Pochylenie poprzeczne ścieżki rowerowej powinno być jednostronne i wynosić od 1% do 3%, w zależności od rodzaju nawierzchni, i powinno umożliwiać sprawny spływ wody opadowej.
 

Znakowanie dróg

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 3 lipca 2003 r.

w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz. U. z dnia 23 grudnia 2003 r.)

 

Znakowanie niektórych elementów dróg

7.11. Drogi dla rowerów

Do oznakowania poziomego dróg i jezdni dla potrzeb ruchu rowerzystów stosuje się znaki P-23 i P-11. Zastosowanie znaków P-23 na drodze dla rowerów pokazano na rysunku 7.11.1.

Znaki P-11 stosuje się, jeżeli zachodzi konieczność przeprowadzenia ruchu rowerzystów z drogi lub pasa dla rowerów w poprzek jezdni drogi ogólnodostępnej. Znaki P-11 umieszcza się na przedłużeniu drogi dla rowerów przy skrzyżowaniu lub na odcinku między skrzyżowaniami, przy czym zaleca się, aby przejazdy dla rowerzystów były wyznaczane przy przejściach dla pieszych. Pomiędzy liniami wyznaczającymi przejazd dla rowerzystów nie umieszcza się znaków podłużnych. Linie ciągłe stykają się zewnętrznymi krawędziami tych linii, a inne znaki umieszcza się w odległości nie mniejszej niż 2,0 m od nich, oprócz znaku P-10, który można umieszczać w odległości nie mniejszej niż 0,5 m. Dla przejazdów dla rowerzystów zlokalizowanych pomiędzy skrzyżowaniami, w miejscach, w których rowerzyści mogą nie być widoczni z dostatecznej odległości, dopuszcza się dodatkowe oznaczenie powierzchni przejazdu barwą czerwoną. Przykład oznakowania takiego przejazdu pokazano na rys. 7.11.2 lit. a. Przykład oznakowania przejazdów dla rowerzystów na skrzyżowaniu pokazano na rys. 7.11.2 lit. b.

Jeżeli ze względów bezpieczeństwa lub zasad organizacji ruchu zachodzi potrzeba oddzielenia ruchu rowerów od ruchu pozostałych pojazdów na jezdni, wówczas przy prawej krawędzi jezdni wyznacza się pas dla rowerów o kierunku zgodnym z kierunkiem na sąsiednim pasie ruchu. Pas dla rowerów powinien mieć szerokość od 1,50 m do 3,00 m i być oddzielony od sąsiedniego pasa ruchu linią krawędziową P-7a lub P-7b. Na początku pasa ruchu dla rowerów umieszcza się znak P-23 ,,rower", który powtarza się wzdłuż tego pasa co 50 m oraz za każdym wyjazdem z obiektu na drogę lub innym miejscem, gdzie następuje przejeżdżanie przez ten pas, np. przystanek autobusowy. Na odcinku jezdni, na którym wyznaczony został pas dla rowerów, należy wyeliminować zatrzymywanie pojazdów. Szerokość jezdni dwukierunkowej, na której można wyznaczyć jednokierunkowy pas dla rowerów, powinna wynosić co najmniej 7,50 m. Oznakowanie jednokierunkowego pasa dla rowerów na jezdni dwukierunkowej pokazano na rysunku 7.11.3.

Na jezdniach jednokierunkowych o szerokości ponad 8,50 m dopuszcza się wyznaczanie dwukierunkowego pasa dla rowerów, przy czym pas taki należy wyznaczyć przy lewej krawędzi jezdni. Szerokość dwukierunkowego pasa dla rowerów powinna wynosić co najmniej 2,50 m. Zasady stosowania w tym przypadku znaków po dłużnych są analogiczne jak dla jednokierunkowego pasa jezdni dla rowerów. Znaki P-23 umieszcza się na prawej części pasa dla rowerów, wyznaczonego na jezdni oddzielnie dla każdego kierunku ruchu rowerów. Odległość znaku od prawej krawędzi jezdni powinna wynosić 0,10 m. Oznakowanie dwukierunkowego pasa dla rowerów pokazano na rysunku 7.11.4.

Znaki P-23 umieszczać należy także na początkach dróg przeznaczonych tylko dla rowerów. Znaków takich można nie powtarzać wzdłuż całej drogi. Jeżeli droga taka przeznaczona jest dla rowerzystów w obu kierunkach, wówczas znak P-23 umieszcza się przy prawej stronie drogi oddzielnie dla każdego kierunku ruchu rowerów. Jeżeli na drodze dla rowerów dopuszczony został także ruch pieszych, wówczas zaleca się wydzielanie jej części dla pieszych przez umieszczenie wzdłuż drogi znaku P-2a, jak pokazano na rysunku 7.11.5. Na części drogi, która jest przeznaczona tylko dla rowerów, umieszcza się znaki P-23.

Minimalna szerokość drogi dla rowerów i pieszych, na której można zastosować znak P-2a, powinna wynosić:

  • – 3,0 m przy jednokierunkowym ruchu rowerów,
  • – 4,0 m przy dwukierunkowym ruchu rowerów.

 

Jaki wybrać rower

Poradnik dla tych, którzy zastanawiają się nad oddaniem zakurzonego roweru komunijnego na złom i zakupem nowego (ze sklepu lub używanego). Przedstawiamy podstawowe rzeczy nad jakimi warto się zastanowić PRZED wyprawą do sklepu rowerowego. 

1. Gdzie chcesz jeździć?

Zanim pójdziesz/ pojedziesz do sklepu zastanów się nad tym po co ci rower:

  • do jazdy w weekendy z rodziną do parku?
  • do szybkiej jazdy poza miastem?
  • do szalonych akrobacji w parku?
  • do jazdy po mieście? 

W zależności od tego jak chcesz używać roweru - taki typ roweru powinieneś (powinnaś) kupić. To trochę jak z samochodami - jeśli mieszkasz w mieście raczej nie kupujesz terenówki, a gdy śmigasz po bezdrożach to raczej nie “maluchem” ;-)

2. Jakim rowerem?

Jeśli już wiesz gdzie chcesz jeździć przyszedł czas na wybranie odpowiedniego typu roweru.

Gdy planujesz: 

  • rower górski MTBjeździć po bezdrożach zastanów się nad typowym “góralem” (MTB - Mountain Terrain Bike). Taki rower ma szerokie opony, krótką ramę i prostą kierownicę. Ma zazwyczaj dużo biegów (przerzutek), a pozycja wymuszona przez rower pozwala łatwo balansować na rowerze.
    MINUSY: sprawna jazda “góralem” wymaga wprawy. Pozycja rowerzysty, ze względu na kształt ramy, nie nadaje się na rodzinne wypady do parku (rowerzysta jest bardzo pochylony, większość ciężaru spoczywa na rękach). Szerokie opony dają duże opory podczas jazdy po gładkiej powierzchni. Wszystkie biegi (przerzutki) są bez osłony, przez co można pobrudzić sobie nogawki.

 

  • jeździć sportowo, ale raczej po płaskim terenie - wybierz rower szosowy (“kolarzówkę”). Będzie miał duże koła, “zakręconą” kierownicę i sprawdzi się na rajdach poza miastem.
    MINUSY: rama kolarzówek jest delikatna i zdecydowanie nie nadaje się do przewożenia większego bagażu. Wąskie opony w zasadzie nie amortyzują, dlatego na tym rowerze czuć wszystkie nierówności podłoża.

 

  • rower crossowyrower trekkingowyjeździć trochę sportowo, trochę w terenie, czasami do parku - pomyśl o rowerze trekkingowym  lub crossowym - nadaje się zarówno na długie wyprawy z bagażami jak i przejazdy przez łąki i lasy. Układ ramy pozwala zająć pozycję bardziej wyprostowaną niż na dwóch wcześniejszych modelach. Rower crossowy jest bardziej zbliżony do "górala", ma mniej osprzętu; zaś trekkngowy jest wyposażony w dodatku umilające jazdę (amortyzatory, bagażnik itp), co zbliża go do roweru miejskiego.
    MINUSY: Ten rower nie jest dobrze przystosowany do żadnych warunków - opony są za delikatne do jazdy po kamieniach i za wąskie do jazdy po piachu, choć nadal za szerokie, aby uzyskiwać duże prędkości na szosie. Wyższa kierownica utrudnia ostre podjazdy choć rower ma zazwyczaj dużo biegów (przerzutek).

 

  • rower miejskirower miejski typu holenderskiegojeździć po mieście - zdecyduj się na typowy rower miejski. Projektantom tych rowerów przyświeca tylko jedno: wygoda. Zatem jeździ się na nich w pozycji wyprostowanej, siedząc na szerokim siodełku. Standardowo wyposażony jest w prawie wszystko co może być potrzebne w mieście: bagażnik, kosz, błotniki(!), osłony czy nóżkę. Zazwyczaj ma 1-3 do 5 biegów (przerzutek), co jest ilością wystarczającą w miejskich warunkach.
    MINUSY: zdecydowanie ten typ roweru nie nadaje się na dłuższe wyprawy za miasto czy przejazdy po lasach. Zazwyczaj “swoje waży” a pozycja rowerzysty jest daleka od opływowej.

 

  • rower typu cruiserjeździć i wzbudzać powszechne zainteresowanie - kup criusera lub “poziomkę”. Criuser to rower wymyślony do jazdy (szpanowania) po plaży. Ma bardzo charakterystyczną ramę, wyjątkowo szeroką kierownicę i dość dobrze sprawdza się w miejskich warunkach. 
    “Poziomka” to rower dla zaawansowanych. Jeździ się na nim w pozycji poziomej - to znaczy najpierw nogi potem ręce i kierownica a na końcu głowa. Ponoć nauka jazdy trwa około 15 minut. Jeśli będziecie mieli okazję - warto spróbować.

  • jeździć z większym bagażem, albo przewieźć dziecko lub znajomego - kup rower towarowy "cargo"

 

  • składakjeździć “dojazdowo” na krótkich trasach - kup składaka. To mały, lekki rower na niewielkich kołach (od 16 do 20 cali). Świetnie sprawdza się na krótkich trasach, jako “dojazdówka” pomiędzy budynkami uczelni lub działką a sklepem. Waga i niewielki rozmiar pozwalają zabrać go ze sobą praktycznie wszędzie. 

 

  • tylko wydać pieniądze i nie czerpać radości z jazdy - kup rower w hipermarkecie... Pamiętaj jednak, że taki “rower” ciężko będzie serwisować, kupujesz coś niewiadomego pochodzenia i nieznanej marki. 

 

  • BMXwielbicieli sportowych akrobacji na BMX i innych rowerach - zachęcamy do opisania różnic, zalet i wad poszczególnych modeli tego typu rowerów :-)  

 

3. Jakie dodatki do roweru kupić?

Kiedy wybór roweru mamy za sobą, czas na dodatki. Prawo o Ruchu Drogowym wymaga oświetlenia przedniego o barwie białej lub żółtej selektwnej, tylnego o barwie czerwonej, hamulca i dzwonka.

Obowiązkowym wyposażeniem roweru, choć niestety nie sprzedawanym od razu z rowerem jest oświetlenie. Lampkę na przód (białą) i tył (czerwoną) można kupić już za 30 zł! Jeśli jednak potrzebujemy czegoś, co będzie oświetlało nam drogę (np. nocą w lesie), a nie tylko błyskało - powinniśmy liczyć się z wydatkiem minimum 100 zł. 

WARTO WIEDZIEĆ: 

  • Za brak oświetlenia przedniego i tylniego możemy otrzymać mandat od Policji lub Straży Miejskiej. 
  • Rower nie musi jeździć na światłach w ciągu dnia.

Kupując rower warto od razu kupić zabezpieczenie - na tym nie warto oszczędzać. Bezpieczny koszt zabezpieczenia to ok. 10-15% wartości roweru. Odradzamy zakup poskręcanych linek oblanych gumą, gdyż można je przeciąć zwykłym, małym sekatorem. Najsolidniejsze (i jednocześnie najdroższe i najcięższe) są metalowe łańcuchy. Dobrym wyborem są także metalowe pręty wygięte w literę “U” - tak zwane u-locki. 

Jeśli Twój rower nie ma bagażnika, to czasem warto w niego zainwestować. Przydaje się gdy chcesz położyć plecak, przewieźć większy pakunek czy przymocować bagaż. Do rowerów miejskich często montowane są kosze na przedniej kierownicy, do których można wrzucić torbę lub drobne sprawunki.

Poruszającym się rowerem po mieście proponujemy zakup lusterka, aby móc szybciej sprawdzać czy możemy bezpiecznie zmienić kierunek ruchu.

4. Co jeszcze można kupić? (dla zaawansowanych)

Co jeszcze można dokupić? Osłonę na łańcuch, na tylnie koło, chlapacze, przyczepkę dla dziecka, fotelik lub siodełko dla dziecka, zestaw do napaw, zestaw kluczy rowerowych, pompkę, urządzenie do czyszczenia łańcucha, nakładki na szprychy...  Ale jeśli kupujesz rower po raz pierwszy (lub kupujesz go po długiej przerwie) nie przejmuj się tymi przedmiotami.
Na wszystko przyjdzie czas... :)

/na stronie wykorzystano fotografie rowerów oferowanych przez Zasada Group/

 

Parkingi rowerowe

Urządzenia do obsługi ruchu rowerowego i ich usytuowanie - fragment "Wytycznych do planowania, projektowania i utrzymania dróg rowerowych w Łodzi" czyli prawa miejscowego obowiązującego na terenie Miasta Łodzi od 25 czerwca 2009 roku

I Parkingi dla rowerów - planowanie

1 Parkingi powinny być lokalizowane w miejscach łatwo dostępnych, dobrze widocznych i oświetlonych z uwzględnieniem:

  • optymalnego powiązania z istniejącym układem dróg rowerowych,
  • powiązania z przystankiem transportu zbiorowego (przesiadki na autobus/tramwaj/metro/kolej),
  • możliwości zapewnienia dogodnego dojścia do celu podróży,
  • możliwości zapewnienia odpowiedniej ilości miejsca przeznaczonego na parkowanie rowerów,
  • możliwości zapewnienia bezpiecznego użytkowania (bezpieczeństwa osobistego i bezpiecznego pozostawienia roweru).

W szczególności parkingi dla rowerów powinny być lokalizowane w pobliżu budynków użyteczności publicznej (szkoły, uczelnie, urzędy, kina, teatry, muzea), miejsc pracy (biura, tereny przemysłowe), stacji metra, stacji i przystanków kolei podmiejskiej, pętli i ważniejszych przystanków tramwajowych i autobusowych oraz w węzłach przesiadkowych szczególnie w dzielnicach peryferyjnych dzielnicach.

2 W obszarze Śródmieścia, jako minimum zaleca się przyjmowanie wskaźnika 1 miejsce parkingowe dla roweru na 15 miejsc parkingowych dla samochodów.

3 Poza Śródmieściem, jako minimum zaleca się przyjmowanie wskaźnika 1 miejsce parkingowe na 30 miejsc parkingowych dla samochodów.

4 Zaleca się, aby parkingi rowerowe były lokalizowane w taki sposób, aby odległość pokonywana pieszo od parkingu do celu podróży była jak najmniejsza. W przypadku budynków użyteczności publicznej stojaki na rowery powinny być lokalizowane jak najbliżej wejścia do obiektu.


II Parkingi dla rowerów – zasady urządzenia

1 Przy usytuowaniu parkingu dla rowerów w pobliżu jezdni i w sąsiedztwie miejsc postojowych dla samochodów, zaleca się, aby stojaki dla rowerów były ustawiane pod kątem ok. 45 stopni w stosunku do osi jezdni, tak aby rower (o długości 2,0m) nie wystawał poza obrys miejsc postojowych dla samochodów. Dodatkowo zaleca się osłanianie parkingu dla rowerów (z przodu i z tyłu) masywnymi elementami małej architektury w celu zabezpieczenia rowerów przed niewłaściwymi manewrami samochodów (np. w trakcie cofania).

Stojaki rowerowe powinny być ustawiane w taki sposób, aby dostęp do rowerów był wygodny i bezpieczny. Stojaki nie powinny być umieszczane zbyt blisko krawędzi jezdni, lica ścian budynków, ciągów pieszych czy też dróg rowerowych. Przestrzeń wokół stojaka powinna być poszerzona o drogę dostępu

2 Zaleca się przyjmowanie następujących odstępów pomiędzy stojakami w zależności od sposobu parkowania:

  • przy parkowaniu równoległym odstęp równy 180cm,
  • przy parkowaniu prostopadłym odstęp równy 120cm,
  • przy parkowaniu pod kątem 450 odstęp równy 170cm.


Rys. 24 Wymiary miejsca parkingowego dla dwóch rowerów

Rys. 25 Schemat równoległego usytuowania miejsc do parkowania rowerów

Rys. 26 Schemat prostopadłego usytuowania miejsc do parkowania rowerów


Rys. 27 Schemat skośnego usytuowania miejsc do parkowania rowerów.


Stosując powyższe kryteria usytuowania stojaków dla rowerów, powierzchnia niezbędna do zaparkowania 10 rowerów w zależności od rodzaju parkowania wynosi:

  • 9 x 1,2m (10,8 m2) przy parkowaniu równoległym,
  • 6 x 1,8m ( 10,8 m2) przy parkowaniu prostopadłym,
  • 6,8 x 2m (13,6 m2) przy parkowaniu skośnym.

3 Wielkość parkingu dla rowerów powinna być dostosowana do charakteru obiektu, przy którym parking jest zlokalizowany. Systematykę parkingów i zalecenia lokalizacji przedstawiono  w tabeli 8.


Tabl.6. Rodzaje i lokalizacje parkingów dla rowerów.

  • Typ parkingu: Mini
    Liczba stojaków / (liczba miejsc parkingowych): 1-2/(2-4)
    Zalecana lokalizacja: Przystanki autobusowe i tramwajowe w peryferyjnych dzielnicach), punkty drobnych usług.
    Dodatkowe wyposażenie: brak
  • Typ parkingu: Mały 
    Liczba stojaków / (liczba miejsc parkingowych): 3-10/(6-20)
    Zalecana lokalizacja: Budynki użyteczności publicznej (urzędy, kina, muzea, biblioteki), punkty usługowe, supermarkety.
    Dodatkowe wyposażenie: brak

  • Typ parkingu: Średni
    Liczba stojaków / (liczba miejsc parkingowych): 11-50/(22-100)
    Zalecana lokalizacja: Szkoły, uczelnie, kościoły, hipermarkety, stacje metra.
    Dodatkowe wyposażenie: kompresor, pompka

  • Typ parkingu: Duży
    Liczba stojaków / (liczba miejsc parkingowych): <100/(<40)
    Zalecana lokalizacja: Dworce kolejowe, stadiony, duże obiekty sportowe…
    Dodatkowe wyposażenie: kompresor, pompka, zestaw podstawowych narzędzi (klucze do rowerów), ewentualnie dostęp do bieżącej wody pitnej.

4 Zaleca się, aby w miarę możliwości stojaki rowerowe na parkingu rowerowym były zadaszone.


III Stojaki rowerowe

1  Zaleca się, aby kształt stojaków rowerowych był możliwie prosty.

2  Zaleca się, aby stojaki rowerowy były wykonywane z trwałych materiałów, odpornych na wpływ warunków atmosferycznych (w tym przed korozją).

3   Zaleca się, aby stojaki dla rowerów były trwale przymocowane do podłoża.

4  Wymaga się, aby stojaki dla rowerów, niezależnie od typu roweru, umożliwiały oparcie roweru oraz przypięcie do stojaka ramy i jednego koła roweru przy pomocy pojedynczego zapięcia typu U-lock (kłódką szeklową). Zaleca się także, aby jeden stojak dla rowerów umożliwiał przypięcie drugiego koła za pomocą drugiego zapięcia.

5  Zaleca się stosowanie stojaków w kształcie odwróconej litery "U". Taki typ stojaka umożliwia oparcie i przypięcie, co najmniej 2 rowerów niezależnie od rozmiaru ramy, szerokości opony czy też kształtu kierownicy. Standardowe wymiary tego typu stojaka to: długość ok. 1 m, wysokość 60-80 cm, średnica rury 5-9 cm (rys. 28).

Rys. 28 Schemat stojaka rowerowego w kształcie odwróconej litery „U”


6 Zaleca się, aby stojaki były lokalizowane w miejscach dobrze oświetlonych, ruchliwych                          i widocznych (np. rejony skrzyżowań ulic), zadaszonych a w miarę możliwości - także monitorowanych, na przykład z wykorzystaniem kamer telewizji przemysłowej.

IV Przechowalnie dla rowerów

1 W miejscach gdzie rowery są pozostawiane na dłuższy czas i w większej liczbie (stacje i przystanki kolejowe, stacje metra, szkoły, uczelnie miejsca pracy itp.) zaleca się organizowanie przechowalni rowerów w postaci zamykanych pomieszczeń z obsługą (przechowalnie ogólnodostępne), lub bez (np. w szkole czy miejscu pracy).

2 Zaleca się, aby dostęp do przechowalni był możliwy bez konieczności przenoszenia roweru po schodach, a sposób przyjmowania, przechowywania i wydawania rowerów umożliwiał jednoznaczną identyfikację właściciela i jego roweru.

3 Zaleca się, aby przechowalnie dla rowerów były wyposażone w kompresor lub pompkę, zestaw podstawowych narzędzi (klucze do rowerów) i ewentualnie dostęp do bieżącej wody pitnej.

V Prowadnice i pochylnie na schodach

1 Zaleca się, aby na schodach w miejscach publicznych, tam gdzie spodziewana jest obecność rowerzystów (w szczególności na stacjach kolejowych i stacjach metra) i nie ma wind umożliwiających przewożenie roweru, przy obu krawędziach schodów były umieszczane metalowe rynny o przekroju "U", umożliwiające transport roweru po schodach.

2 Rynny nie powinny być stosować tam, gdzie istnieją analogiczne rozwiązania dla wózków dziecięcych i/lub osób niepełnosprawnych.

3 Pochylnie powinny spełniać następujące wymogi:


  • odległość miedzy pochylnią a ścianą powinna wynosić co najmniej 0,20m (w celu zapobieżenia kolizji pedałów roweru ze ścianą);
  • przy korzystaniu z pochylni, kierownica roweru, sakwy czy pedały nie powinny dotykać poręczy schodów.
  • kąt nachylenia schodów nie powinien być większy, niż 25 stopni.


Kąt nachylenia ma bezpośredni wpływ na ilość energii, potrzebnej do pchania roweru pod górę (lub do przytrzymywania go przy schodzeniu) oraz częściowo decyduje, czy tarcza łańcucha roweru będzie ocierała o ziemię na szczycie schodów. Przy kącie nachylenia schodów większym, niż 25 proc., pochylnia powinna kończyć się "krzywą przejściową", aby uniknąć tego problemu.

Jak parkować

Jak przypinać rower, aby czekał na nas po powrocie ze sklepu/ pracy?

Pierwsza zasada: przypinaj za ramę i koło (a nie tylko za przednie koło).

Część dostępnych obecnie w mieście stojaków na rowery to tzw. „wyrwikółka”, czyli stojaki, do których można się przypiąć za przednie koło. Nie jest to bezpieczne, bo złodziej łatwo może wykręcić przednie koło i zabrać resztę rower. Dodatkowo projektanci tego typu „stojaków” nie przewidzieli, że rowery mają różną wielkość kół oraz różną szerokość opon – dlatego bardzo często koło się klinuje w takiej pułapce lub nie dotyka ziemi, przez co łatwo o przewrócenie roweru.

(foto: nazwa "wyrwikółko" nie wzięła się bez przyczyny)

Właściwe stojaki mają kształt odwróconego U i są wbudowane w nawierzchnię. Pozwalają one oprzeć rower (gdy nie ma stopki) i przypiąć go w odpowiedni sposób (przekładając blokadę przez koło i ramę). Taki typ stojaka pozwala przypiąć bez problemu 4 różne rowery (po dwa z każdej strony). Ten stojak może mieć także kształt zbliżony do litery D, M, O – ważne aby miał poprzeczną ramę, o którą można oprzeć rower i nóżki na trwale zamontowane w podłoże.

(foto: nawet właściwy stojak nie chroni roweru przed kradzieżą, jeśli niewłaściwie przypniemy rower.
Do stojaka przypinamy rower przekładając blokadę przez koło i ramę!)

Czym przypinać rower?
Druga zasada: kup blokadę za ok 15-20% wartości roweru.

Na rynku dostępnych jest wiele modeli blokad rowerowych. Od zwykłych linek, przez sztywne blokady (tzw. „U-lock” - gruby pręt metalu wygięty w kształt litery U [4]; „O-lock” - blokada na stałe zamontowana pod siodłem [3], zamknięta przechodzi przez koło, blokując szprychy, jest często spotykana w rowerach miejskich) na łańcuchach zamykanych kłódką kończąc [5].

Poskręcane stalowe linki [1]i[2] oblane gumą to obecnie najpopularniejsze zabezpieczenie stosowane przez rowerzystów. Niestety, często kupujemy te najtańsze, które niekoniecznie są niezawodne (linkę za 7 zł można przeciąć sekatorem za 7 zł z tego samego sklepu!).
Najczęściej polecaną blokadą są sztywne „U-locki”, jednak nawet one, nieumiejętnie użyte nie chronią roweru (zdjęcie 2). Najmniej zawodne są łańcuchy (przecięcie ich zwykłym sekatorem nie jest możliwe)– niestety są także najdroższe (od 100 zł) i najcięższe (ok 4 kg).

[1][2]
[3][4][5]

 foto:commons

 

Zobaczcie, jak tanie linki łatwo przeciąć!


.

{hb}

Rower to pojazd

Rozmowa z Joanną Biel-Radwańską*


Renata Radłowska: Czy muszę mieć jakiś dokument, żeby jeździć po ulicach rowerem?
Joanna Radwańska: Jeżeli pani ukończyła 18 lat, jest pani osobą sprawną fizycznie i psychicznie, to nie. Taki dokument muszą mieć za to osoby, które nie przekroczyły tego wieku. Wtedy powinny posiadać kartę rowerową lub motorowerową.
To gdzie dorośli rowerzyści, którzy nie posiadają prawa jazdy, mają się nauczyć przepisów ruchu drogowego?
- We własnym zakresie. Jeżeli wjeżdżają na ulicę, to muszą znać przepisy. A policjanci mają obowiązek kontrolować rowerzystów, także badać ich trzeźwość. Za wykroczenia popełnione przez rowerzystów nie przyznaje się co prawda punktów karnych, karze się ich jednak grzywną.
Ufanie rowerzystom, że posiadają stosowną wiedzę, jest niebezpieczne.
- Dlatego właśnie policjanci angażują się w edukację najmłodszych rowerzystów. Wystarczy, że szkoły poproszą nas o poprowadzenie szkoleń. Policjanci przeprowadzą egzaminy na kartę rowerową. Zasady poruszania się po drogach są też omawiane w szkołach na lekcjach wychowania komunikacyjnego, więc myślę, że akurat z tymi rowerzystami problemów w przyszłości nie będzie.
A co z emerytką, która nie zna przepisów, a wsiada na rower, żeby dojechać na działkę?
- Jeżeli emerytka decyduje się na taką podróż, w dodatku po ulicy, to powinna mieć świadomość, że jest w pełni odpowiedzialna za swoje zachowanie na drodze. Że jeżeli popełni wykroczenie, to dostanie mandat - jak każdy inny uczestnik ruchu drogowego.
Ale ona może nie wiedzieć, kiedy popełnia wykroczenie.
- Każdy, zanim po raz pierwszy wyjedzie na ulicę rowerem, powinien zajrzeć do kodeksu. Rowerzyści powinni mieć świadomość, że może i jazda na rowerze to bułka z masłem, ale już poruszanie się nim po ulicy - zgodnie z przepisami - wymaga konkretnej wiedzy. Niestety, z mojego doświadczenia wynika, że często jej nie mają. Nie wiedzą, na jakich zasadach opiera się ruch drogowy: kiedy mają pierwszeństwo, a kiedy powinni go ustąpić...
Jak temu zaradzić?
- Edukować. Myślę, że przydałaby się kampania społeczna uświadamiająca ludzi. Naprawdę wystarczyłyby telewizyjne spoty, w których pokazano by, jakie zagrożenie stanowią rowerzyści, którzy nie mają zielonego pojęcia o przepisach. Zagrożenie nie tylko dla samych siebie, ale także dla innych.
Równie ważną sprawą jest umiejętność prawidłowego poruszania się rowerem po ścieżkach rowerowych. Z tym akurat chyba nie ma kłopotów?
- Są. Rowerzyści lekceważą na przykład zasadę, że na ścieżkach muszą jeździć prawą stroną, a nie środkiem. Nie stosują się do przepisu, że i na tym pasie powinni wyprzedzać z lewej strony, a nie z prawej. I jeszcze kwestia prędkości: też z nią przesadzają. Zwłaszcza że ścieżki często są połączone z chodnikami dla pieszych.
Są jakieś przepisy mówiące o dozwolonej prędkości roweru?
- Nie ma.
To skąd wiadomo, że prędkość jest za duża?
- Kodeks mówi o prędkości bezpiecznej.
Czyli jakiej?
- Trudną ją określić. Bezpieczna prędkość musi być dostosowana do panujących warunków. To taka, która nie zagraża innym rowerzystom poruszającym się po ścieżkach oraz pieszym idącym obok.
Jeżdżąc samochodem po mieście, boi się Pani zachowań rowerzystów?
- Oczywiście. Najbardziej boję się tego, że nagle wjadą na mój pas. I dlatego właśnie tak bardzo liczę na zdrowy rozsądek rowerzystów i na nich odpowiedzialność. Również na to, że będą znać obowiązujące przepisy. To ułatwi mi życie, im oczywiście też.

Podstawowa zasada, którą muszą znać rowerzyści, to?
- Rower to też pojazd.

*Joanną Biel-Radwańska jest młodszym aspirantem w wydziale ruchu drogowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie

Źródło: Gazeta Wyborcza Kraków

Rowerowa Łódź Menu

Rowerowy budżet obywatelski

Vlog - 2 minuty o 2 kołach

Aktualności

Rowerem po Łodzi

Przepisy dla rowerzystów

Baza wiedzy

Nowe drogi

Infrastruktura

Pomysły, projekty

Interwencje

Powody korzystania

U innych

Porady prawnika

Rower publiczny

Ubezpieczenie roweru

Wspieraj nas za darmo!

Szkolenia dla rowerzystów

miasta-dla-rowerow